عبد الرحيم كلانتر ضرابى ( سهيل كاشانى )

19

مرآة القاسان يا تاريخ كاشان ( فارسى )

اشجار ميوه‌دار و مغرس « 1 » درختهاى سايه‌دار مىباشند . خلاصه شعبهء ديگر آن جادهء مزبوره منتهى مىشود بقريهء رهق و آن از جمله قراء معتبرهء خوش آب‌وهواى سردسير كاشان است و واقع است در نقطهء مغرب و الى شهر هشت فرسخ ايرانى ، و از جهة اعلى منتهى مىشود بكوهى بزرگ كه دره‌هاى بسيار دارد و هر درهى آب و اشجار و زرشكستان و سبزه‌زار زياد كه از ابتدا الى [ 19 پ ] انتهاى آن قريب دو فرسخ است و هريك موسوم به اسمى است از قبيل خواهان و ساليان و پيمال و دره ماران و غيرها و همه محل و مرتع آب و علوفهء تابستانى و زمستانى اهالى آن قريه و منتهى ميشوند به فراز آن كوه بزرگ كه از كمال ارتفاع اغلب سالها طرف يسار آن برفش تمام نمىشود و از طرف يمين آن كوه راهى است كه از گردنه و گدوك گذشته سراشيب شده وارد رودخانهء وسف گشته و از آن سوى بالاى رفته به بلوكات و متعلقات قم ميروند و اين رودخانه فاصله و واسطهء خاك كاشان و قم است و در هر موضع رودخانه مزرعه‌ايست پر آب و اشجار و بعضى مواضع آن وسيع مىشود و غله‌كارى ميكنند و هرجا كه وسعتى ندارد منحصر است باشجار بيد و سنجد و جوز و غيرها و در هر موضع كه مزرعه اتفاق افتد اسم آن رودخانه موسوم به آن مزرعه مىباشد . سرحد آن‌كه پاى گردنهء قراى جانب [ 20 ر ] قم است مزرعهء و روى مىباشد و سراشيب بمزرعهء وسف وزير آن مزرعهء ويدكان وزير آن مزرعهء شاه اسمعيل كه مشتمل بر باغات زياد و حضرت شاهزاده اسمعيل كه يك تن از امام زادگان واجب التعظيم

--> ( 1 ) - اصل : مقرس